Tajemniczy Bajkał

Podobno jest najstarszym jeziorem na świecie. I najgłębszym. I choć jego badania trwają od dziesiątków lat, wciąż nie wszystko o nim wiemy. Jezioro Bajkał skrywa głęboko swoje tajemnice.

Reklama

W połowie grudnia temperatura w okolicach ujścia Angary, jedynej rzeki, jaka wypływa z Bajkału, w nocy spada poniżej minus 30 st. C. W ciągu dnia nie jest wyższa niż minus 20 st. A mimo to tafla jeziora nie jest zamarznięta. Więcej, paruje tak, jak gdyby woda w Bajkale była gorąca. W rzeczywistości gorąca nie jest, ale faktycznie ma temperaturę dosyć wysoką, bo ponad 30 stopni więcej niż temperatura otoczenia. Bajkał nagrzewa się w czasie gorącego syberyjskiego lata (cieplejszego niż lato w Polsce). Energia, która jest zgromadzona w ogromnej ilości wody, wytraca się powoli. Mimo bardzo niskich temperatur, musi minąć kilka mroźnych, zimowych miesięcy, by Bajkał zamarzł. Z pary odrywającej się od powierzchni wody tworzą się nisko zawieszone chmury. Wznoszą się coraz wyżej, aż w końcu znikają gdzieś za horyzontem. Obserwowanie tego procesu hipnotyzuje. W tym miejscu, na południowo-zachodnim brzegu, jezioro otaczają ośnieżone góry. Wysokie i tajemnicze. Pewnie za sprawą chmur, które rodzą się u ich podnóży.

Coraz go więcej
Bajkał zamarznie dopiero w lutym. Lody puszczą w maju, gdzieniegdzie w czerwcu. W tej części Syberii różnica temperatur pomiędzy latem a zimą często przekracza 70 st. C. W Polsce ta rozpiętość zwykle mieści się w przedziale 40 st. C.  Wody jeziora ochładzają się bardzo wolno, dlatego gdy zacznie ono zamarzać, lód, jaki na nim powstanie, będzie przezroczysty jak szkło. Tam, gdzie woda zamarza szybko, lód ma kolor mleka. Jest biały. Grubość tafli lodu przekracza tutaj czasami 10 metrów. Lodołamacze z tak grubą taflą nie mają szans, a muszą utrzymywać spławne szlaki przez cały czas. Bajkał jest ogromny, a nad jego brzegami znajduje się kilka ważnych portów. Powstał 30–25 milionów lat temu w wyniku trzęsienia ziemi (dlatego należy do grupy akwenów tektonicznych). To wtedy pomiędzy płytą amurską i płytą euroazjatycką powstało ogromne zagłębienie (ryft bajkalski), które zaczęło wypełniać się wodą. I wypełnia się nadal. Ten proces nie jest zauważalny gołym okiem. Pod koniec XIX wieku w rejonie Bajkału wystąpiło silne trzęsienie ziemi. W jego wyniku jezioro w jednej chwili powiększyło się o powierzchnię porównywalną z połową powierzchni miasta Warszawy.

W jednej chwili powstała głęboka na 11 metrów zatoka Prował. Ale takie zmiany to rzadkość. Wolne powiększanie się Bajkału wynika z aktywności tektonicznej. Brzegi jeziora oddalają się od siebie tak, jak gdyby ciężar wody je rozsuwał. Płyty amurska i euroazjatycka odsuwają się pod wpływem kolizji płyty indyjskiej z Azją. Każdego roku jezioro jest szersze o kilka centymetrów. Dzisiaj Bajkał ma objętość 23 400 km sześciennych wody. Powierzchnia jeziora stanowi 10 proc. powierzchni całej Polski, a jego długość (636 km) jest porównywalna  z odległością pomiędzy Trójmiastem a Bieszczadami w linii prostej.

«« | « | 1 | 2 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Zobacz

Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Autopromocja

    Reklama

    Reklama

    Reklama