Dłuższe przerwy między posiłkami u starszych osób mogą przyspieszać postęp wielu przewlekłych chorób - informują autorzy badania opublikowanego w "Journal of Internal Medicine".
Zainteresowanie głodówką (postem) wzrosło w ostatnich latach, ale stosunkowo niewiele wiadomo na temat wpływu pory posiłków na zdrowie osób starszych.
Naukowcy z Karolinska Institutet (Szwecja) wykorzystali dane ze szwedzkiego Narodowego Badania Starzenia się i Opieki w Kungsholmen (SNAC-K). Objęło ono 2981 osób ze Sztokholmu, które na początku badania miały 60 lat lub więcej. Jak się okazało, u osób starszych, które zazwyczaj miały dłuższe przerwy między posiłkami, choroby przewlekłe rozwijały się szybciej niż u osób z krótszymi przerwami. Związek ten był najbardziej widoczny po 78 roku życia.
Uczestnicy byli obserwowani przez okres do 15 lat. Czas trwania przerw między posiłkami oszacowano na podstawie informacji zgłaszanych przez uczestników na temat pory dnia, w której zazwyczaj jedli.
Dłuższe przerwy między posiłkami wiązały się z szybszym narastaniem chorób przewlekłych w czasie. W szczególności osoby, których najdłuższy odstęp między posiłkami w ciągu typowego dnia wynosił od 14 do 24 godzin, choroby przewlekłe rozwijały się szybciej niż u osób, u których najdłuższy odstęp wynosił od 6 do 11,5 godziny. Związek ten zaobserwowano dla wielu chorób przewlekłych, w tym dla chorób sercowo-naczyniowych i neuropsychiatrycznych, ale nie dla chorób układu mięśniowo-szkieletowego.
"Wiele badań nad postem przeprowadzono na populacjach młodszych lub w średnim wieku. Nasze wyniki sugerują, że zależności te mogą być inne u osób starszych, szczególnie w najstarszych grupach wiekowych" - powiedział Adrián Carballo Casla z Karolinska Institutet.
Autorzy badania podkreślają, że nie pozwala ono na ustalenie związku przyczynowo-skutkowego. Chociaż dłuższe przerwy między posiłkami wiązały się z szybszym rozwojem choroby, badanie nie pozwala ustalić, czy sam post miał niezależny wpływ na ten wynik.
Paweł Wernicki (PAP)
Nowa metoda przetestowana na razie na ludzkich komórkach i myszach.
Jednym z mechanizmów mogących mieć znaczenie dla kreatywności jest tzw. rozproszona uwaga.
Autorzy określają ten mechanizm jako pętlę czuciowo-ruchową w zdrewniałych częściach rośliny.
teleskop Nancy Grace Roman może odkryć coś, czego dziś nie potrafimy sobie wyobrazić
... byle wiedzieć co - wynika z najnowszych badań na Uniwersytecie Toronto (UofT).
Także aktywność fizyczna zwykle nie wystarcza, żeby uniknąć tycia. Co więc robić?
W tym roku sezon ogórkowy to sprawa poważniejsza niż mogłoby się wydawać