To był pechowy początek podboju Marsa przez Europejską Agencję Kosmiczną. Wszystko zaczęło się bez większych kłopotów. Misja Mars Express opuściła Ziemię (a konkretnie kosmodrom Bajkonur) w pierwszych dniach czerwca 2003 r. Sonda leciała w kierunku Marsa. Zgodnie z planem, pod koniec grudnia, gdy była na orbicie, miał się od niej odczepić lądownik Beagle 2 i na spadochronach opaść na powierzchnię Czerwonej Planety. Do chwili odłączenia się lądownika wszystko szło zgodnie z planem. Niestety w ciągu kolejnych kilkunastu godzin badacze, głównie z Wielkiej Brytanii, którzy koordynowali konstrukcję lądownika, stracili chęć do świętowania.

Ani śladu...

– Beagle 2 nie jest już zagubiony – powiedział David Parker, dyrektor generalny Brytyjskiej Agencji Kosmicznej. – Prawdopodobnie lądownik nawet się nie rozbił. Ostatnio analizowane obrazy z Mars Reconnaissance Orbiter dostarczyły dowodów, że Beagle 2 spoczywa na powierzchni Marsa – dodał Parker. Co się zatem stało? Ze zdjęć wynika, że lądownik nie otworzył jednego „skrzydła” baterii słonecznej. To uniemożliwiło wysunięcie anteny radiowej do transmisji danych i odbioru poleceń z Ziemi. Ot, i tajemnica braku kontaktu rozwiązana.

Co teraz? Czy ESA albo jakakolwiek inna agencja kosmiczna będzie chciała Beagle’a 2 przywrócić do życia? Na to nie ma szans. Lądownik nie wysyła ani nie odbiera żadnych sygnałów. A misja robotyczna, nie mówiąc już o ludzkiej, w celu jego naprawy byłaby całkowicie bez sensu. Dzisiaj stary brytyjski lądownik na niewiele by się przydał. Jego przyrządy, nawet gdyby jeszcze działały, byłby mało przydatne. Od czasów jego lądowania na Marsie osiadło wiele innych lądowników. I to one badają glebę i atmosferę planety.