Bieliki rozpoczynają okres lęgowy

W Lubuskiem w większości rewirów lęgowych bielika potwierdzono tokujące ptaki, które naprawiają stare gniazda lub budują nowe. Niebawem samice złożą w nich jaja. Przyrodnicy szacują, że na Ziemi Lubuskiej żyje około 90 par lęgowych tych drapieżników.

Reklama

"Wystarczy pojechać nad większe jezioro lub w okolice stawów rybnych w rejonie Pszczewa, Skwierzyny, Lubniewic, Dobiegniewa, Kłodawy czy Krosna Odrzańskiego, by spotkać te majestatyczne ptaki" - powiedział PAP Michał Bielewicz z Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska (RDOŚ) w Gorzowie Wlkp.

Dodał, że podejmowane działania ochronne i zdolność adaptacyjna gatunku sprawiły, że na Ziemi Lubuskiej w ciągu 30 lat liczba par lęgowych bielika wzrosła ponad czterokrotnie. Nadal jednak gatunek jest pod stałą opieką pracowników RDOŚ, leśników oraz ornitologów.

"Niestety, jest to potrzebne, gdyż zdarzają się przypadki nielegalnego zabijania bielików, a nawet ich trucie - tak jak to miało miejsce w Wielkopolsce, gdzie w ostatnich kilku latach stwierdzono aż pięć martwych bielików na skutek spożycia zatrutej padliny" - wyjaśnił Bielewicz.

Na początku XX wieku bielik był w Polsce na krawędzi wymarcia. Prowadzona od kilku dziesięcioleci intensywna ochrona gatunku i tworzenie specjalnych stref ochronnych sprawiły, że krajowa populacja osiągnęła obecnie liczebność około 1-1,4 tys. par lęgowych, stanowiąc trzecią co do wielkości populację tych ptaków w Europie.

W Polsce siedliska bielików są wyjątkowo chronione. Wokół gniazd wyznacza się specjalne strefy ochrony - do 200 metrów, w której obowiązuje ochrona całoroczna oraz o promieniu 500 metrów podczas okresu lęgowego. Na obszarach objętych strefami obowiązuje m.in. zakaz przebywania oraz organiczenie wycinki drzew i krzewów.

"Wszystko po to, aby zachować we właściwym stanie ochrony miejsca rozrodu bielików i zapewnić im spokój podczas wychowu młodych" - podkreślił Bielewicz.

Bielik, to największy lęgowy ptak szponiasty w Polsce. Samice osiągają masę do 6 kg oraz rozpiętość skrzydeł dochodzącą do 2,5 m. Samce są tylko nieznacznie mniejsze.

Sylwetka bielika w locie charakteryzuje się długimi i szerokimi skrzydłami przypominającymi nieco płaskie "deski", krótkim i klinowatym ogonem oraz dobrze widoczną z daleka, wysuniętą do przodu głową z potężnym dziobem.

Dorosłe ptaki, powyżej 5. roku życia, są ciemnobrązowe, mają jasne płowe szyje i głowy oraz śnieżnobiałe ogony i intensywnie żółte dzioby.

Samice bielika składają jaja od połowy lutego do końca marca, zazwyczaj od jednego do dwóch. Młode klują się po 38 dniach inkubacji. Niestety ponad połowa z nich ginie w ciągu kilku następnych miesięcy, nie dożywając nawet roku.

Bielik jest pierwowzorem orła białego, który jest w godle narodowym naszego kraju. "Z punktu widzenia systematyki bielik nie należy do grupy orłów właściwych. Nie ulega jednak wątpliwości, że z uwagi na majestatyczną sylwetkę oraz charyzmę gatunku tytuł orła mu się bezsprzecznie należy" - dodał Bielewicz.

«« | « | 1 | » | »»

TAGI| NAUKA, PAP, PRZYRODA

Zobacz

Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Autopromocja

    Reklama

    Reklama

    Reklama