To nie Herod ukończył Ścianę Płaczu

Budowa jerozolimskiej Ściany Zachodniej, znanej jako Ściana Płaczu, jedynej zachowanej pozostałości Świątyni i najświętszego miejsca judaizmu, nie została ukończona – jak dotychczas utrzymywano – za czasów Heroda Wielkiego (39-4 r. przed Chrystusem).

Okazało się, że podczas niedawnych badań archeologicznych w antycznym kanale odwadniającym pod tą budowlą archeolodzy znaleźli monety rzymskie datowane na lata 17-18 po narodzeniu Chrystusa. Świadczyłoby to o tym, że ukończenie budowy muru zachodniego nastąpiło najwcześniej 20 lat po śmierci króla, którego dotychczas uważano za budowniczego muru. Wyniki swoich badań archeolodzy przedstawili 22 listopada w Jerozolimie.

Eli Shukron z Izraelskiego Instytutu ds. Antyku i Ronny Reich z uniwersytetu w Hajfie w czasie prac wykopaliskowych pod kanałem odwadniającym odkryli rytualną mykwę żydowską oraz znaleźli 17 brązowych monet, a także lampki oliwne z pierwszego wieku chrześcijaństwa.

Według archeologów, wykopane przedmioty świadczą o tym, że budowniczym zachodniej ściany świątynnych murów obronnych nie był Herod Wielki. Cztery znalezione monety zostały wybite za czasów rzymskiego prefekta Waleriusa Gratusa, a ten był administratorem prowincji Judea w latach 15-26 po narodzeniu Chrystusa i poprzednikiem Poncjusza Piłata.

Izraelski Instytutu ds. Antyku potwierdził, że wyniki nowych badań są zgodne z notatkami żydowskiego historyka Józefa Flawiusza. Według jego zapisu budowa świątyni została ukończona za rządów Heroda Agrypy II, czyli w latach 50-70.

Ściana Płaczu jest częścią Świątyni Jerozolimskiej zniszczonej przez Rzymian i odbudowanej przez Heroda. Nazwa ta wywodzi się z żydowskiej tradycji wspominania i opłakiwania faktu zburzenia Drugiej Świątyni z twarzą zwróconą w stronę pozostałego po niej muru. Wierni zgodnie z tradycją wkładają między kamienie ściany karteczki z prośbami do Boga.

W latach 1920-1930, w czasie zwiększonych napięć na tle Muru, muzułmanie zaczęli nazywać go al-Buraq. Nazwa ta ma źródło w tradycji islamskiej mówiącej, że Mahomet przywiązał do niego swojego skrzydlatego rumaka Buraka w czasie swojej „nocnej podróży” z Mekki do Jerozolimy i z powrotem.

«« | « | 1 | » | »»
  • Marek B.
    24.11.2011 23:51
    W artykule mamy kilka błędnych informacji niestety. Świątynię zburzyli Rzymianie, owszem, ale dopiero w 70 r. Herod już dawno nie żył (zm. 4 r. przed Chr.). Król Herod odnawiał świątynię od 19 r. przed Chr. a prace budowlane związane z tym obiektem trwały jeszcze długo po jego śmierci, do mniej więcej 65 r. Odnośnie zaś tzw. ściany płaczu, bądż też muru zachodniego, to nie jest to w żadnym wypadku ściana dawnej świątyni, a jedynie mur, który został wzniesiony dla wyrównania i poszerzenia placu otaczającego świątynię. Patrząc na ścianę płaczu, czyli na wschód, w kierunku Góry Oliwnej, świątynię należałoby zlokalizować kilkadziesiąt metrów na lewo od ściany płaczu i kilkadziesiąt metrów do przodu w kierunku wschodnim. Pozdrawiam.
  • Stanisław_Miłosz
    25.11.2011 04:25

    "Ściana Płaczu jest częścią Świątyni Jerozolimskiej zniszczonej przez Rzymian i odbudowanej przez Heroda"

     

    Dobre. Rzymianie zburzyli, a Herod odbudował. Plus dla redaktora KAI.

Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.